Hoe kan een niet-geïnformeerd publiek informatie werkelijk naar waarde schatten?

watisjournalistiek

Vorige maand ontdekte ik deze campagne van de Christelijke Mutualiteit, genaamd ‘Kritisch omgaan met info’.

In een handvol webpagina’s wordt de lezer uitgenodigd kritisch om te gaan met online gezondheidsinformatie. Je consulteert best een betrouwbare bron, zo luidt de kernboodschap, en onbetrouwbare bronnen herken je aan de hand van zenderkenmerken (vb. de bron is een professor of een expert), de context (vb. de bron wordt omringd door reclame) en de boodschap zelf (vb. de bron is te mooi om waar te zijn).

Conceptueel juich ik deze campagne toe. Mensen even laten stilstaan bij de kwaliteit van online (gezondheids)informatie is een nobel en actueel doel. Sommige concrete aspecten van de campagne vind ik bovendien erg scherp; de pagina die toelicht in welke context biomedisch wetenschapsnieuws vaak tot stand komt, tekent zelfs een zeer donker plaatje over medialogica en het daarop geënte businessmodel achter wetenschapscommunicatie.

Alleen leidt deze campagne tot een fundamentelere vraag die de campagne zelf overstijgt:

Hoe kan een niet-geïnformeerd publiek informatie werkelijk naar waarde schatten? Lees verder