Reclame wordt niet eerlijker en de JEP is niet onafhankelijk

In De Tijd lezen we vandaag dat reclame steeds eerlijker wordt. Dat is zo, omdat de Jury voor Ethische Praktijken inzake reclame (JEP) de laatste jaren steeds minder indieners van klachten in het gelijk stelt. Dus, zo concludeert voorzitter Piet Moons, de reclamesector is zich aan het responsabiliseren.

Mooi is dat. Tenminste, mocht die redenering steek houden en gemaakt zijn door een onafhankelijke instantie. Lees verder

Advertenties

Verkeersborden zijn steeds vaker een marketingtool

250 verschillende soorten in België en minstens 1,6 miljoen exemplaren langs de Vlaamse wegen. Waarom die ‘information overload’ aan verkeerssignalisatie nefast is, lijstte Tommy Thijs onlangs netjes op (De Morgen, 26.12.2014). Verkeer evolueert nu eenmaal jaar na jaar en dus groeit ook de wegcode organisch, met enkele ‘inefficiënties’ tot gevolg. Kende u trouwens deze nieuwkomers al?

verkeersbord3

Vergis u niet: deze kleurrijke plaatjes (oh hemel, dat geel) maken officieel deel uit van de wegcode. Vergis u echter geen tweede maal, want niet elk nieuw verkeersbord is wettelijk dwingend.
Lees verder

‘t Stad is niet meer van iedereen, en dat is de schuld van Patrick

10bdw

Paniek in het linkse kamp! De nieuwe burgervader van de Scheldestad haalt de best gekende gemeenteslogan van Vlaanderen naar beneden. Neen, ’t Stad is niet meer van iedereen. En die iedereen wacht nu bang af wat ’t Stad, geamputeerd van de identiteit die ze jarenlang had opgebouwd, dan wél mag wezen van de grote leider. ’t Stad, zo lijkt het, staat in functie van haar burgemeester en niet andersom. Maar, beste iedereen, zet Bart zo niet voornamelijk een Antwerpse traditie voort die Patrick, ook niet de meest naïeve communicator, ooit begonnen was? Lees verder

Mascottes op dieet, worden endorsers steeds dunner?

Kangoeroejongen. Walibride. Frankengoeroe. De nieuwe mascotte van pretparkketen Walibi heeft iets onnatuurlijks, iets pervers. Het is een ‘freak of nature’, een misgelopen experiment. Half jongen, half kangoeroe en hij speelt muziek in een popgroep! En terecht opgemerkt door DeStandaard in een NVDR*-gevoelig nieuwsbericht: de mascotte is fel vermagerd. Niet dat de oude Walibi een obees buideldier was, maar in vergelijking met de leptosome puberale nieuwkomer maakt hij geen schijn van kans. Een magere troost, maar Walibi is klaarblijkelijk niet de enige mascotte bij wie een dieet door de strot is geduwd. We overlopen een aantal succesvolle afvallers. Maagringen in de aanslag en vingers in de keel: go! Lees verder