Dans, roept De Gelder. En de journalist danst

45kwaliteit(Mediakritiek is maar zinvol als ze sereen en specifiek verloopt. Vandaag is me dat niet gelukt.)

Beste journalist,

Doe zo voort. Goed bezig. Geef die man een platform. Hij verdient het. Als hij iets zegt, tweet het! Als hij niets zegt, tweet het! Als hij aan zijn gat krabt, tweet het! Het volk heeft het recht om te weten dat hij nu enkel nog een snor heeft. Als hij gaat zitten, dan is het uw taak, beste journalist, om daar melding van te maken.

En als het al niet uw taak is, dan is het wel uw recht. In Europa bestaat er steeds meer jurisprudentie (hier en hier) over het gebruik van Twitter in de rechtbank. Persoonlijk denk ik dat Twitter veel meer aanleunt bij de kenmerken van de audiovisuele media, die in de rechtbank een pak strakker worden beteugeld dan de drukpers. Maar de hopeloos gedateerde visie van rechters heinde en ver ziet enkel lettertjes, dus geniet u, twitterende journalist, dezelfde vrijheid als de geschreven pers.

Hoezo journalistiek?

Het is uw recht, maar ook uw taak om elke scheet die de man ontsnapt naar mijn Twitterfeed te loodsen. Toegegeven, de diarree aan live tweets werd mij even te veel, dus u zal het begrijpen dat ik tweeps als Machteld Libert, Bart Van Belle en Faroek Ozgunes (althans tijdelijk) uit mijn feed heb gebannen. Kennelijk ben ik niet de enige twitteraar die zich openlijk ergerde aan de journalistieke schijt die ons mooie platform bevuilde. Maar u bent journalist en u weet zich op een inzichtelijke manier te verweren tegen elke kritiek van uw lectoraat. Immers, als er vragen worden gesteld naar de journalistieke waarde van een individuele tweet, dan vindt u dat die vraag niet aan de orde is. U bent journalist en toevallig bent u aan het tweeten. Hoezo journalistiek? Dan hoeven wij, kritisch lectoraat, inderdaad niet de vraag naar journalistieke deontologie te stellen. Goed dat u ons op onze plaats zet!

Stuip

Ook uw collega’s zonder Twitteraccount zijn goed bezig. Elke dag zien, horen en lezen we sappige citaten van die ene man. Of al die informatie ons nu beter geïnformeerde burgers maakt met betrekking tot deze rechtszaak of de algemene rechtsgang, lijkt me twijfelachtig. Of de focus op die man helend werkt voor een gekwetste samenleving, durf ik eveneens te betwijfelen. Maar de man steelt de show en dat is nieuwswaardig. Enfin, nieuwswaardig,… het heeft een hoog onderhoudend entertainmentgehalte. En we leven nu eenmaal in tijden waar het persoonlijke verhaal zijn rechtmatige plaats heeft verworven binnen de journalistieke genres. Terecht, vindt u. En terecht vindt u dat.

En dat is geen louter commercieel verhaal; de collega’s in de Reyerslaan doen lustig mee. Dat u zo van de man een antiheld maakt en hem exact geeft wat hij wil, met name ongebreidelde, overvloedige media-aandacht, daar maakt u geen punt van. Waarom zou u? Nieuws is nieuws, nietwaar? En als die antiheld tijdens het weekend u vraagt om hem dan toch herkenbaar in beeld te brengen, dan verpinkt u uiteraard niet en geeft u de kijkers meteen mee dat het volgende week zo zal zijn. U overweegt de mogelijkheid niet om NIET in te gaan op het verzoek. Het komt niet in u op om als nieuwsmerk de sereniteit, of wat er van over blijft, te bewaren en die jongen voor één keer niet zijn goesting te geven, ook al zullen de andere nieuwsmerken dat wel doen. Neen, u bent journalist en nieuws is nieuws, ook al steunt dat nieuws vooral op een voyeuristische stuiptrekking binnen uw ambacht.

Vergeten

Dat er al veel is gezegd en geschreven over de nefaste effecten van te grote media-aandacht voor (massa)moordenaars, dat zal u worst wezen. Terecht, want u weet wat u doet. Althans, het zal u op dit moment worst wezen. Wanneer de rechtszaak voorbij is, schuift u met plezier aan bij een reeks opiniestukken over journalistieke deontologie. Kritische zelfreflectie is eigen aan de journalistieke stiel. Misschien zal u vertellen dat u correct en in eer en geweten heeft gehandeld. Misschien zal u een aantal foute beslissingen erkennen, maar u zal die waarschijnlijk toewijzen aan een krachtenveld waar u geen greep op heeft. U leert geen les, want er vallen volgens u op individueel microniveau geen lessen te rapen.

En bij het volgende drama zal u de denkoefening plotsklaps en integraal vergeten en doet u weer waar u goed in bent. Dansen. En u danst mooi, beste journalist! Ook al is het Kim De Gelder die de maat slaat.

3 thoughts on “Dans, roept De Gelder. En de journalist danst

  1. Pingback: Mediakritiek zal specifiek zijn of ze zal niet zijn | Maarten is benieuwd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s