Dit is waarom Frederik De Swaef blijft triomferen in het debat over de boekskes

DeSwaefFrederik De Swaef is een jonge, bleke, ietwat magere verschijning die zijn hemden nog steeds op de groei lijkt te kopen. Is het misschien daarom dat journalisten zich keer op keer vergissen in de huidige hoofdredacteur van Story, wanneer ze hem op een debatje boekskesbashen, zoals nu in Reyers Laat, hopen vast te praten? Vergis u niet, wanneer deze jonge snaak zijn mond opendoet, hoort u de leer van zijn voorganger Thomas Siffer.  Deze man vernauwde het boekskesdebat al tot een methodologische kwestie, lang voordat De Swaef zijn diploma Politieke Wetenschappen mocht gaan afhalen in Leuven. En zolang de uitdagers het geweer niet van schouder wisselen, of op zijn minst wat scherper leren schieten, zal De Swaef blijven triomferen.

De grote afwezige

De hoofdredacteur van Story houdt vol dat zijn personeel dezelfde journalistieke methoden toepast als een De Morgen en een De Standaard. Telkens iemand met een belerend vingertje naar ‘de’ boekskes wijst, zegt De Swaef (en terecht) dat hij enkel kan spreken voor zijn eigen nieuwsmerk. Ilse Beyers, stamhoofd van Dag Allemaal, weigert immers keer op keer verantwoording af te leggen tegenover kritieken die ook (en misschien zelfs vooral) haar tijdschrift viseren. De consequente afwezigheid van Beyers komt De Swaef zo bijzonder goed uit. Nooit wordt in de voorafgaandelijke Koppenreportage door de geschoffeerde B.V’.s een concreet merk vermeld, zelfs bij cases waarbij het algemeen geweten is over welk blad het gaat (en vaak is dat Dag Allemaal). Zelfs bij de anonieme gereconstrueerde getuigenissen van (ex-)riooljournalisten geven de reportagemakers niet eens aan welke getuigenis bij welk boekske hoort. Tja, dan wordt het voor De Swaef wel erg makkelijk om te roepen ‘Wasn’t me!’.

Eigen boezem

Al helemaal pijnlijk wordt het wanneer De Swaef de rollen omdraait en de Koppenreportage zelf beschuldigt van onevenwichtige ‘hear say’ journalistiek. Onevenwichtig, want Koppen laat alleen ontevreden B.V.’s aan het woord. Bovendien wordt die misnoegde B.V.’s niet één keer de vraag voorgelegd of ze de boekskes soms ook niet dankbaar mogen zijn voor de vaak ook positieve media-aandacht. Die B.V.’s, zoals Frank Willemse opmerkt, zijn lang niet de hulpeloze kindjes zoals ze nu worden voorgesteld. Ook gaat Koppen niet verder dan het sprokkelen van getuigenissen. De Swaef maakt dankbaar gebruik van het gebrek aan concrete cases waarbij het zou mislopen, en stelt daartegenover wél concrete voorbeelden van hoe het wel goed loopt.

Yves Leterme

Het is nochtans niet zo moeilijk, als je focust op specifieke cases. Eerder maakte Liesbeth Van Impe, toen nog politieke chef bij de Persgroep, in De Zevende Dag brandhout van De Swaef die de werkwijze verdedigde achter de reportage over het sms-verkeer tussen Yves Leterme en een minnares. Ook nu in Reyers Laat ontsnapt De Swaef maar nipt aan een scherpe Frank Willemse die stelt dat het principe van een secundaire check-dubbelcheck niet zomaar kan overgenomen worden in berichtgeving over persoonlijke relaties, omdat de invalshoek van de persoon in kwestie hierbij cruciaal is. Leg die jongen dus een aantal concrete cases voor en we hebben een interessant debat over journalistieke methodologie.

Bestaansrecht

Wat echter zelden ten gronde aan bod komt, is de vraag of persoonlijke relaties van beroemdheden de inzet van (soms harde onderzoeks-)journalistieke methoden wel rechtvaardigt. Net daarom noemt De Swaef wat er in de Story verschijnt consequent journalistiek. Die naamgeving kan voor een leek de illusie creëren dat alle journalistieke methoden geoorloofd zijn om aan journalistiek te doen, al gaat het dan over scheefpoeperij bij onze B.V.’s. Nochtans moet ook een ‘normale’ journalist telkens de afweging maken of de ingezette middelen congruent zijn met de maatschappelijke relevantie van een nieuwsfeit. De boekskes lijken zich te willen beroepen op een uitzondering op deze deontologische stelregel. Ik durf te betwijfelen dat het blootleggen van de vermoedelijke affaires van pakweg een Wout Bru voldoende prangend is om elke paardenkop waarmee hij in contact komt te stalken.

Draagvlak

Dit debat is heel anders dan de methodologische kwestie en raakt aan het bestaansrecht van de boekskes. Als het antwoord op bovenstaande vraag ‘neen’ is, wordt Story veroordeeld tot enkel datgene waarmee B.V.’s wél mee willen uitpakken. Maar zolang de Story’s en de Dag Allemaal’s van dit land zo massaal worden gelezen en geapprecieerd, kunnen De Swaef en Beyers terugvallen op een maatschappelijk draagvlak voor zo’n journalistiek.

Wat De Swaef siert, is dat hij de moeite neemt om die debatten aan te gaan. En daarom is De Swaef nu al meer journalist dan Ilse Beyers ooit nog gaat kunnen worden.

One thought on “Dit is waarom Frederik De Swaef blijft triomferen in het debat over de boekskes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s