De Tijd gaat NIET verbreden. Niet?

Wanneer je Isabel Albers, de nieuwe hoofdredactrice van De Tijd, te gast hebt, kan er over veel interessants gepraat worden. Het doorbroken glazen plafond in de mediasector, de online strategie van De Tijd en de koers die de nieuwbakken kapitein wilt uitvaren. Vooral bij dat laatste durf ik een aantal vraagtekens zetten. Of toch zeker een argwanend beletselteken.

‘Im not fat! I’m big boned.’  Eric Theodore Cartman

De hoofdredactrice wilt haar toekomstvisie geen verbreding noemen. De krant trekt niet naar het centrum, zo klinkt het, en economie blijft het uitgangspunt van de krant. Wel zal dat uitgangspunt ingezet worden in een breder spectrum aan politieke en socio-economische, ja zelfs human-interest onderwerpen. Immers, alles is economie. Of wat minder deterministisch gesteld: alles heeft een economische invalshoek. Als je De Tijd leest, lees je over de wereld door een economische bril.

Klinkt niet slecht

De concurrentie zoals De Standaard en De Morgen mag zijn borst nat maken, ook al mogen zij geen concurrentie heten volgens Albers. De Tijd verbreedt immers niet. Toch zal de financieel-economische krant haar niche doorbreken en steeds meer in het vaarwater van de twee andere kwaliteitskranten terechtkomen. Dat men daarbij alle onderwerpen vanuit een economische insteek wilt benaderen, klinkt nog wel tof. Eenzelfde topic zal immers anders bekeken worden door een jurist, een econoom, een socioloog, een communicatiewetenschapper, enz. In tijden van economische, financiële en Europese crises heeft de economische invalshoek mogelijk aan belang gewonnen, zo ook bij de lezers van kwaliteitstitels. Overigens storen deze lezers zich, althans in mijn rechtstreekse omgeving, steeds luider aan de beroemde en bizarre berichtgeving, dewelke de kwaliteitsmerken van binnenuit aantasten. Als Albers aan die lezers uitgelegd krijgt dat De Tijd niet enkel voor aandeelhouders is bestemd, zijn interessante verschuivingen in het lectoraat niet uitgesloten.

Klinkt bekend

Anderzijds hebben we dit allemaal al eens gehoord, en wel bij de voormalige hoofdredacteur van Isabel Albers, de immer bevlogen marketeer van het jaar Peter Vandermeersch. Hij is de man achter de verbreding van De Standaard tijdens de jaren ’00 (waarbij we al eerder een beletselteken plaatsten). Toen klonk het dat er ook op een kwaliteitsvolle manier over lichtere onderwerpen kan bericht worden zoals reizen, koken en populaire cultuur (het was ook hij die De Standaard op tabloidformat heeft gezet, iets wat hij ook bij NRC Handelsblad heeft doorgevoerd en wat Albers nu ook met De Tijd wilt doen). Lezers, weer uit mijn omgeving, vinden dat De Standaard te ver is gegaan in deze operatie. Ze volgen de redenering van Vandermeersch wel, maar vinden die niet terug in de praktijk. De inhoudelijke uitbreiding is er, maar de kwaliteitsvolle aanpak is niet gevolgd. Misschien jagen de uitwassen van het ene uitbreidingsbeleid lezers nu naar het andere. Het is evenwel de vraag of Albers en haar ploeg woord kunnen houden en de beloofde economische insteek zullen handhaven in een meer generalistische berichtgeving. Slagen ze niet in hun verbreding die er geen is, dan kan hun krant wel eens erg snel erg hard gaan lijken op die van de concurrentie. U weet wel, de concurrentie die er geen is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s