Top 10 ‘schoonheidsfoutjes’ nieuwssites
Niets zo ergerlijk als een inleiding die maar niet ter zake komt. We vliegen er dus meteen in en overlopen een tiental schoonheidsfoutjes op de ‘webstekken der Vlaamsche drukpersen’. We betreden dus de wereld van gebruiksvriendelijkheid, in het buitenlands beter bekend als ‘usability’.
10. De Standaard Biz Death Trap (DS)
Een ongeschreven regel schrijft voor (niet letterlijk dus) dat een banner bovenaan of een logo in de linkerbovenhoek altijd verwijst naar de homepage. Wees daarom gewaarschuwd als u een economisch artikel opent op DS Online, want de val van De Standaard Biz klapt onherroepelijk dicht! Toegegeven, het piepkleine woordje ‘Home’ links boven leidt terug naar de homepage. Desalniettemin : een flinke deuk in mijn vertrouwen in ‘titelbanners’.
9. Yves, de smet van de homepage (DM)
Over schoonheidsfouten gesproken. Laat die man zoveel schrijven als hij wilt, maar moet die kop nu echt elke dag de homepage ontsieren? Maak dan op zijn minst een nieuwe foto of gebruik een avatar. Daar dienen die dingen voor.
8. Link overload (Apache)
Apache.be is een zeer sobere site en dat vind ik prima. Toch proberen ze wat interactiever en multimedialer te werken dan de traditionele nieuwsmerken waartegen ze zich zo heftig afzetten. Ook dat vind ik leuk, maar overdadig linken vertraagt de lectuur van artikels die, mits online aangeboden, op zich al lijvig zijn. Zeker als die verwijzingen noodzakelijk zijn voor het verhaal. Geniet, maar link met mate.
7. Polls (DeRedactie, GVA,…)
Dit is niet zozeer een fout tegen usability, maar ‘het staat gewoonweg niet’. Ik daag zowel GVA.be als DeRedactie uit om volgende poll te publiceren: Vindt u polls als deze zinvol? Lezers die neen antwoorden, getuigen alvast van een weinig consequente houding.
6. We’re on Facebook!
Een beetje zoals bij Yves heb ik geen nood aan de gezichten van Facebookers, die het nieuwsmerk in kwestie liken. Het is lelijk, het is goedkoop, het is verloren ruimte. Afvoeren die boel. Zullen we er een poll aan besteden? Of anders een Facebookgroep oprichten…
5. Kleurt je dag! (HLN)
Iedereen weet het, iedereen ziet het: HLN.be is een draak van een site. Alle kleuren van de regenboog zijn van de partij, al dan niet bewegend, erotisch of beide. Maar HLN.be kan zich dat permitteren. De site bereikt de meeste internauten in Vlaanderen en hoeft zich dus geen zorgen te maken over lay-out. Zustersite DeMorgen.be heeft daarentegen wel een reeks restylings achter de rug. En het mag gezegd: na de laatste hertekening staat die site er als een huis. En naast dat huis staat een lelijke, opzichtige wolkenkrabber…
4. Pop-up’s en achtertenties
Een commercieel bedrijf heeft geld nodig. Heeft reclame nodig. Reclame heeft clicks nodig. Blijkt nu dat lezers zeer weinig uit eigen initiatief een advertentie aanklikken. Dat men dan de lezer gaat ‘vangen’ met pop-up’s en volledig gelinkte achtergronden, stoort mij mateloos. Leuk voor de adverteerder wiens (reeds volledig achterhaalde) clicks-teller lustig voortrolt; vreselijk irritant voor zij die alleen wat nieuws willen opsnuiven. Deze vorm van aandachtstrekkerij is negatieve reclame voor… reclame.
3. Audiovisuele reclame
Ik herhaal: Een commercieel bedrijf heeft geld nodig. Heeft reclame nodig. Reclame heeft aandacht nodig. Blijkt nu dat lezers zeer goed zijn in het cognitief ontwijken van reclame. Dat men dan de lezer gaat bombarderen met bewegende reclame met geluid, stoort mij mateloos. Leuk voor de adverteerder wiens product zeer (opdringerig) aanwezig is op de nieuwssite; vreselijk irritant voor zij die alleen wat nieuws willen opsnuiven. Deze vorm van aandachtstrekkerij is negatieve reclame voor… reclame.
2. What is the matrix? (DeWereldMorgen)
In alle ernst en met alle respect voor de jongens van DeWereldMorgen*, maar ik begrijp jullie site gewoon niet. De verschillende titelkleuren lijken iets te betekenen, maar verspreid over talloze rijen en kolommen verlies ik keer op keer mijn oriëntatie op de homepage. Ook al is de output een pak groter, trek lering uit de sobere duidelijkheid van Apache. Less is more.
1. De verticale reflex
Mijn grootste ergernis doop ik de verticale reflex, iets waar zonder uitzondering alle nieuwssites aan zondigen. Een online artikel bestaat steevast uit één kolom, die vaak niet meer dan de helft van het beeldscherm in beslag neemt. Daardoor ben je als lezer veroordeeld tot de verticale scrollbalk om in te schatten hoe lang het artikel is. Dat inschatten lukt vaak niet zo goed en is nochtans belangrijk, althans voor mij. Daar heeft papier nog steeds een beentje voor op haar online evenknie. Waarom een artikel niet in meerdere kolommen wordt gepresenteerd, is mij een raadsel. Horizontaal scrollen lijkt mij een beter overzicht te verschaffen over het artikel. Daarom adviseer ik nederig: weg met die andere rommel langs het artikel! Verhuis al die reclame, die gerelateerde artikels, die videolinks, die kop van Yves,… boven, onder of zelfs in het artikel! Verhuis al die ‘content’, opdat de lezer een artikel kan lezen zoals hij dat gewend is van op papier. Want ook dit weet iedereen: papier is nog steeds een pak gebruiksvriendelijker dan online.
* Met dank aan Bert: DeWereldMorgen is inderdaad nog niet algemeen bekend en verdient dus een link.
Punt 8 is onzin, het zijn net die links die de kwaliteit van een artikel verhogen. Liever dat dan de onzin van de NYT die zelfs niet linkten naar WikiLeaks toen ze ‘t over de infodump hadden. IIRC linken ze bij de NYT keywords aan pagina’s op de eigen server, waar er dan een overzicht van de artikels over dat keyword staan. (Ochottekes, de angst om de bezoeker te verliezen aan de tentakels van het boze internet…)
Zoek maar eens op way Jay Rosen daarover te zeggen heeft.
Deze hele post toont aan hoe absurd niet linken is: ik wist niet wat “DeWereldMorgen” was, dus moest ik zelf een nieuwe tab openen, “DeWereldMorgen” ingeven in ‘t zoekveld, en dan op een link klikken in de resultaten die Google gaf. Terwijl al dat vermeden had kunnen worden als jullie gewoon een linkje naar de site hadden gezet.
Dag Bert,
Bedankt voor de reactie. DWM is intussen gelinkt.
Verder zweer ik het gebruik van links tout court uiteraard niet af. Ik verwacht wel van een artikel dat het op zich een volledig verhaal vertelt. Daarom vind ik ingebedde filmpjes een pak leuker; dat onderbreekt de verhaallijn niet. Een link leidt naar een nieuwe verhaallijn. Daarom: linken? Graag, maar met mate. Het kan een meerwaarde zijn, maar maak er geen noodzakelijkheid van om het verhaal te begrijpen.
Jay Rosen is iets voor na de werkuren
.
“Waarom een artikel niet in meerdere kolommen wordt gepresenteerd, is mij een raadsel.” Omdat mensen online niet gewoon zijn om horizontaal te scrollen. Kolommen in een papieren medium zijn er louter omdat je met papier nu eenmaal niet anders kan, niet omdat het een makkelijker manier van lezen is. Web usability 101, weetjewel
Waarom een horizontale scrollbalk een beter overzicht zou geven van een artikel dan een verticale begrijp ik ook niet meteen. Wat lastiger is, bij het inschatten van artikellengte, is dat er vaak onder een artikel nog een hele hoop commentaren of extra info staat, waardoor de scrollbalk niet zo sterk meer correleert met artikellengte. Sommige sites fixen dat door die informatie pas dynamisch in te laden eens je het einde van het artikel hebt bereikt, een beetje zoals je op Facebook eindeloos kan scrollen in je feed.
Ook niet akkoord wat het linken betreft. Uitgebreid linken is net wat er voor zorgt dat mensen urenlang op Wikipedia kunnen zitten surfen en er vanalles en nog wat verkennen.
Dank u voor wederom een uitdagende comment!
Je zegt:”Kolommen in een papieren medium zijn er louter omdat je met papier nu eenmaal niet anders kan, niet omdat het een makkelijker manier van lezen is.” Ik maak eigenlijk de omgekeerde redenering (los van de mogelijkheid dat ze kan kloppen): ik stel dat net door dat papieren determinisme we gewend zijn om in meerdere kolommen te lezen en zo ook een artikel in te schatten. Wat je zegt van die comments die de verticale scrollbalk vertekenen,… daar ben ik een beetje jaloers op dat ik dat zelf niet heb bedacht.
Je zegt ook:”Uitgebreid linken is net wat er voor zorgt dat mensen urenlang op Wikipedia kunnen zitten surfen en er vanalles en nog wat verkennen.” Zonder het oerprincipe van het WWW te willen verloochenen, stel ik mij dan de vraag of ik op Wikipedia op eenzelfde manier surf als op Apache. Ik ga naar wikipedia om te ‘paginahoppen’. Ik ga naar Apache om een boeiend nieuwsverhaal te lezen. Een aantal links ter illustratie vind ik dik okee; maar te veel links vertraagt het leestempo, althans het mijne
. En een vertraagd leesritme kan ik missen als kiespijn, des te meer op internet.
P.S.: Ik vermeld nu telkens Apache ter illustratie, maar dat is louter luiigheid en geen diepe chagrijn.
Dag Maarten,
Misschien heb je wel gelijk wat betreft het overdadig linken in dit specifieke artikel. Onze eindredacteur maakte na het nalezen van de tekst dezelfde opmerking, maar ik was (en ben) het op dat vlak niet met hem eens.
Allereerst hoop ik dat de tekst op zichzelf kan staan; dus ook zonder hyperlinks. Dat is toch de bedoeling. Uit je vorige reacties leid ik af dat dit blijkbaar niet het geval is; en dan ben ik als journalist slecht bezig.
De hyperlinks hebben mijn inziens verschillende functies.
1. Ze geven extra uitleg over het onderwerp. Wie dieper wil graven, meer details wil weten of de context van de info wil kennen, kan er met een vingerknip heen.
2. Ze verhogen de ‘betrouwbaarheid’ van het artikel. Of beter gezegd, je kan als lezer zelf achterhalen waar de informatie afkomstig is en hoe ze door de auteur werd geïnterpreteerd. In het bewuste stuk moet je de hyperlinks vooral zien als bronvermelding.
3. Hyperlinks vormen ankerpunten. Mensen ‘lezen’ niet op het net, ze ‘scannen’. Door het plaatsen van tussentitels, lijstjes en ook hyperlinks creëer je ankerpunten in je tekst. Die punten vallen op en de lezer blijft daar heel even hangen. Heb je geluk, dan gaat-ie vanaf het ankerpunt de tekst aandachtiger lezen.
Wat de verticale reflex betreft, de International Herald Tribune heeft jarenlang de tekst in klassieke krantenkolommen gegoten. Ik heb daar nooit mee kunnen werken. Ik denk dat de webgebruiker intussen gewoon is om een tekst van boven naar beneden door te nemen.
De polls zijn een vorm van interactiviteit en speelsheid. Niet elke webgebruiker wil ernstige en diepgravende stuff. Ik wil de polls daarom niet verbannen, maar wie uit de resultaten besluiten trekt, verdient wel een tik op de vinger
Dag Bram,
wat betreft de hyperlinks kan ik je redenering volgen en heb ik daar ook verder niets aan toe te voegen.
Bij de verticale reflex duid je terecht op de grote zwakte van mijn redenering: namelijk dat ik een ‘digitale gewoonte’ wil ombuigen naar een papieren gewoonte, en dat idee heb ik (nog) niet kunnen uittesten in de praktijk. Ik kan dus (jammer voor mij) geen ervaring voorleggen als reactie op jouw praktijkvoorbeeld.
Ten slotte is volgens mij de speelsheid van polls wel een gevaar. Niet, omdat mensen er onterecht conclusies uit zouden trekken. Wel, omdat de speelsheid en luchtigheid van zulke speeltjes de toon dreigen te zetten. Dan heb ik het weliswaar niet alleen meer over polls. Als uit onderzoek blijkt dat de geloofwaardigheid van een nieuwsmerk medium-onafhankelijk is, dan stel ik mij vragen bij bijvoorbeeld de (naar mijn mening) wel erg luchtige homepage van DeStandaard Online. Maar da’s misschien stof voor een volgende blog
.
Wederom bedankt voor je reactie!
Links geven extra info, teveel is mss teveel, maar het gelinkte artikel als voorbeeld valt imho nog goed mee.
Meerdere kolommen in een krant zijn idd een gewoonte, op het net niet. Door de kolom niet te breed te maken, krijg je misschien wel een ‘lang’ artikel, maar dit verhoogt eerder de leesbaarheid (de afstand die je ogen terug naar links moeten na een einde van een regel is korter). Op dit punt scoren al deze sites overigens een pak beter dan dit blog..
ik vind maar twee punten in je betoog relevant, nl. de audiovisuele reclames die ‘storen’ door op te poppen waar je ze niet verwacht, films af te spelen, lawaai te maken etc.. en de veranderende ‘home’-logo op dso..
Voor de rest: dit is internet, geen krant.